تاب آوری *برای* آموش یا تاب آوری *در* آموزش#internet #goon #گنگ_تعاملی #تعاملی_گنگببینید قضیه از اینجا شروع می‌شه که اون اول اولا، سقراط و ارسطو و افلاطون و رفقا، میان می‌گن آموزش برای انسان لازمه تا بتونه خودش رو رشد بده و پتانسیل های فردیش رو شکوفا کنه و همزمان برای زندگی در جامعه هم آماده شه.
قرن ۱۹ با انقلاب صنعتی، می‌بینن که اول باید یه چیزی به این بچه مچه ها یاد بدن که بتونن تو کارخونه با ابزار کار کنن؛ اونجا مدرسه به حالت امروزی شکل می‌گیره که علاوه بر رشد فردی، یکسری علوم و اطلاعاتی هم به بچه ها یاد بده.کم کم هرچی می‌ریم جلوتر می‌ریم با مدرنیزه شدن آموزش و گسترش جوامع نئولیبرال
اون بعد رشد فردی نادیده گرفته می‌شه و همه چیز باید «استاندارد» باشه؛ پس باید همه چیز «اندازه گیری» بشه؛ پس ما هی یعالمه آزمون های کوچیک و بزرگ داریم از امتحان نهایی و کنکور و... که یه مسیر خطی جلوت می‌ذارن و می‌گن اول این دوم این سوم این، حالا برو امتحان بده.
اصولا توی همچین سیستمی که همه چیز خطی پیش می‌ره، یا یه کسی کلا به دلیل تفاوت های فردی از سیستم شوت می‌شه بیرون، یا حتی یه نفر خیلی خوب عمل می‌کنه ولی به آخر خط که رسید و خواست وارد جامعه شه (که خر تو خره و از مسیر مشخص خبری نیست) تو گل گیر می‌کنه.
الان متوجه شدم بقیه بحث یادم رفته، برم ادامه درسمو بخونم 🙏🏻 خلاصه اینکه مدرسه و دانشگاه از یک فاکتور حمایتی در مواقع بحران (چه با آموزش های فردی، چه با کانکشن ها و دوستی ها) تبدیل شد به یه چیزی که تو تازه باید تاب آوری رو ببری بالا که توش زنده بمونی! شب بخیر.
21:32 - 14 May 2026

1 Reactions
316 Views