سلام بر ایران جانم سلام بر تهران چند روز قبل از اینکه جنگ رمضان شروع شود از سفر خارج از کشور برگشتم و بنا داشتم یک هفته بعد به دلیل شرایط کاری مجددا برگردم که شنبه آن هفتهای که قرار بود جمعه از ایران خارج بشوم، حمله دشمن آمریکایی_صهیونیستی به ایرانجانمان شروع شد. با شهادت رهبر شهیدمان دیگر حتی پای خارج شدن از تهران را هم نداشتم چه برسد به ایران، در نهایت به اجبار کاری مجبور شدم عید فطر از کشور خارج بشوم. به محض عبور از مرز، تمام غم دنیا بر قلبم نشست و دلتنگ ایران جانمان بودم. طی این دو هفته که خارج از ایران بودم فضای رسانهای، دوستان خارج از کشور را بسیار مضطرب کرده بود و من که میدانستم فضای داخلی کاملا با تصویر رسانهای که از داخل ایران مخابره میشود، زمین تا آسمان متفاوت است اما از درون، خودم هم تحت فضای رسانهای غمم بیشتر میشد. امروز از لحظهای که وارد کشور شدم همچون کودکی به آغوش مادر برگشتم و در دل گفتم الحق که دشمنان این ملت احمقند که درکی از عظمت این سرزمین و این ملت بینظیر ندارند. تمام دنیا در شرایط بحرانی و جنگ، فرار از کشورشان را به قرار ترجیح میدهند و صف خروج بسیار طولانی شکل میگیرد اما برای ایرانیان کاملا بر عکس است. چه زمان خروج از کشور و چه امروز که برگشتم، لاینهای خروج از مرز به شدت خلوت و برعکس لاین ورود به کشور، صف طولانی را شاهد بودم.
00:39 - 4 April 2026
