هیچکدام از مراجع این رو شرط وجوب ندونستند که وقتی امر به معروفی میکنیم خودمون هم حتما اون معروف رو انجام بدیمو اگر نهی از منکری میکنیم خودمون هم اون منکر رو انجام ندیمبه عبارتی حتی نهی کردن دیگران از گناهی که خودمون انجام میدیم بر گردن ماستو دعوت کردن به معروفی که حتی خودمون ترکش کردیم