حکمت سی و یکم نهج البلاغه۷پس هر که به معروف امر کرد،مؤمنان را تقویت کرد و آن که از زشتی(منکر) نهی کرد،بینی کافران را بر خاک مالید.و آن که در میدان نبرد صادقانه پایداری کرد،وظیفهٔ خود را ادا کرد،و کسی که با فاسقان دشمنی کرد و برای خدا خشم ورزید،خدا هم او را پشتیبانی کند و روز قیامت او را راضی سازد.بازنشر با شما🌹ذکرُ علیٍ العبادة
شرح حکمتآنگاه آثار هر يك از اين شاخههاى چهارگانه را به روشنى برمىشمرد و مىفرمايد: «آنكس كه امر به معروف كند پشت مؤمنان را محكم ساخته»؛ (فَمَنْ أَمَرَ بِالْمَعْرُوفِ شَدَّ ظُهُورَ الْمُؤْمِنِينَ) . «و آنكس كه نهى از منكر كند بينى كافران (منافقان) را به خاك ماليده»؛ (وَ مَنْ نَهَى عَنِ الْمُنْكَرِ أَرْغَمَ أُنُوفَ الْكَافِرِينَ) . «و كسى كه صادقه در ميدانهاى نبرد با دشمن (و هرگونه مقابله با آنها) بايستد وظيفۀ خود را (در امر جهاد با دشمن) انجام داده است»؛ (وَ مَنْ صَدَقَ فِي الْمَوَاطِنِ قَضَىٰ مَا عَلَيْهِ) . «و كسى كه فاسقان را دشمن دارد و براى خدا خشم گيرد خدا نيز به خاطر او خشم مىكند (و او را در برابر دشمنان حفظ مىنمايد و روز قيامت وى را خشنود مىسازد)»؛ (وَ مَنْ شَنِئَ الْفَاسِقِينَ غَضِبَ لِلَّهِ، غَضِبَ اللَّهُ لَهُ وَ أَرْضَاهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ) . در حديثى از امير مؤمنان على عليه السلام كه در غرر الحكم آمده مىخوانيم: «قِوٰامُ الشَّريٖعَةِ الْأمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْيُ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ إقٰامَةُ الْحُدُودِ؛ اساس شريعت و دين امر به معروف و نهى از منكر و اجراى حدود الهى است». در حديث ديگرى از آن حضرت در همان كتاب آمده است: «الْأَمْرُ بِالْمَعْرُوفِ أَفْضَلُ أَعْمَالِ الْخَلْقِ؛ امر به معروف برترين اعمال بندگان خداست».
در روايت ديگرى آمده است: «كَانَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام إِذَا مَرَّ بِجَمَاعَةٍ يَخْتَصِمُونَ لَا يَجُوزُهُمْ حَتَّى يَقُولَ ثَلَاثاً اتَّقُوا اللَّهَ يَرْفَعُ بِهَا صَوْتَهُ؛ امام صادق عليه السلام هنگامى كه از كنار گروهى عبور مىكرد كه با يكديگر در حال پرخاش بودند مىايستاد و با صداى بلند فرياد مىزد: از خدا بترسيد، از خدا بترسيد، از خدا بترسيد (تا شرمنده شوند و دست از نزاع بردارند)». قرآن مجيد صادقان را در سورۀ بقره آيۀ 177 چنين معرفى مىكند: ««لَيْسَ اَلْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ اَلْمَشْرِقِ وَ اَلْمَغْرِبِ وَ لٰكِنَّ اَلْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللّٰهِ.. . وَ اَلصّٰابِرِينَ فِي اَلْبَأْسٰاءِ وَ اَلضَّرّٰاءِ وَ حِينَ اَلْبَأْسِ أُولٰئِكَ اَلَّذِينَ صَدَقُوا وَ أُولٰئِكَ هُمُ اَلْمُتَّقُونَ»؛ نيكى (تنها) اين نيست كه (به هنگام نماز) روى خود را به سوى مشرق يا مغرب كنيد (و تمام در فكر تغيير قبله باشيد) بلكه نيكى (و نيكوكار) كسى است كه به خدا ايمان داشته باشد.آیت الله مکارم شیرازی
09:52 - 31 March 2026