یاعلی
حکمت سی و چهارم نهج البلاغهبهترین بی نیازی،رها کردن آرزو های دست نیافتنی است.بازنشر با شما🌹ذکرُ علیٍ العبادة
شرح حکمتامام عليه السلام در اين سخن كوتاه و پربارش درس بزرگى به همۀ طالبان غنا و بىنيازى مىدهد، مىفرمايد: «برترين غنا و بىنيازى، ترك آرزوهاست»؛ (أَشْرَفُ الْغِنَى تَرْكُ الْمُنَى) . «مُنى» جمع «أُمنية» به معناى آرزو است و در اين عبارت نورانى امام عليه السلام، منظور آرزوهاى دور و دراز و دور از منطق عقل و شرع است. بديهى(واضح) است اينگونه آرزوها غنا و بىنيازى را از انسان سلب مىكند، زيرا از يك سو چون همۀ آنها به وسيلۀ خود انسان دست نيافتنى است او را وادار به متوسل شدن به اين و آن مىكند و بايد در مقابل هر انسانى خواه شريف باشد يا وَضيع(فرومایه)، باارزش باشد يا بىارزش، دست حاجت دراز كند و اين با غنا و بىنيازى هرگز سازگار نيست. از سوى ديگر براى رسيدن به چنين آرزوهايى بايد در مصرف كردن ثروت خود بخل ورزد و همۀ آن را ذخيره كند و عملاً زندگى فقيرانهاى داشته باشد. از سوى سوم چنين كسى آرامش روح و فكر خود را بايد براى رسيدن به اين آرزوها هزينه كند. در روايتى در غررالحكم آمده است: «أَنْفَعُ الْغِنَى تَرْكُ الْمُنَى؛ سودمندترين دارو (ى اضطراب و نگرانى) ترك آرزوهاى دور و دراز است». تمام اين وابستگىها زاييدۀ آرزوهاى دور و دراز است؛ هرگاه آن آرزوها از صفحۀ فكر انسان پاك شود، انسان به غنا و بىنيازى پرارزشى دست مىيابد و به همين دليل امام عليه السلام ترك اين آرزوها را برترين و بهترين غنا شمرده است. در تعبير ديگرى كه در حكمت 371 آمده است امام عليه السلام مىفرمايد: «لَا كَنْزَ أَغْنَى مِنَ الْقَنَاعَة؛ هيچ گنجى بىنياز كننده تر از قناعت نيست (همان قناعتى كه نقطۀ مقابل آرزوهاى طولانى محسوب مىشود)».
امام هادى عليه السلام طبق روايتى كه علامۀ مجلسى آن را از درة الباهرة نقل كرده است، فرمود: «الْغِنَى قِلَّةُ تَمَنِّيكَ وَ الرِّضَا بِمَا يَكْفِيكَ وَ الْفَقْرُ شِرَّةُ النَّفْسِ وَ شِدَّةُ الْقُنُوط؛ غنا و توانگرى آن است كه دامنۀ آرزو را كم كنى و به آنچه خدا به تو داده است خرسند باشى و فقر آن است كه نفس آدمى سيرى ناپذير و شديدا (از رسيدن به همۀ آرزوها) نوميد باشد»آیت الله مکارم شیرازی(حفظه الله)
21:31 - 10 April 2026