در این مسیرِ پرپیچوکم(کوتاه)، آنگاه که پاهای خسته از فرطِ درد، لنگلنگان بر بسترِ سنگلاخها و از میانِ خروشِ رودها حرکت میکنند، حقیقتِ عزمِ انسان آشکار میشود. این سفر، تنها یک عبورِ فیزیکی نیست؛ بلکه سلوکی است روحانی از میانِ تاریکیهای دشت و سختیِ سنگها، به سوی نور.وزمانی که با وجودِ تمامِ دشواریها، چراغِ «امید» را در دلمان روشن نگه داریم حتی اگر تنها «کورسویی» از دور دستها نمایان باشد، با جان و دل به پیش میرویم تا به «آبادیِ آزادی واندیشه» برسیم برای آرمانی که ارزشِ تحملِ تمامِ دردها را دارد.
11:41 - 17 May 2026