داشتن پول، شهرت، سواد یا موفقیتهای بیرونی الزاماً به معنای آرامش درونی نیست. نیازهای انسان فقط مادی نیستند، ما لایههای عاطفی، روانی و وجودی داریم که اگر پر نشده باشند، هرچقدر هم موفق باشیم باز یک جای کار خالی میماند.
چرا یک انسان، با وجود اینکه پول دارد، باسواد است، ورزشکار است، مشهور است، باز هم بخشی از وجودش ناآرام است؟ هنوز هم احساس ناخرسندی دارد؛چرا؟ چه اتفاقی افتاده است؟
23:21 - 23 April 2026
17 Replies
@Harfe_talkh24 April 2026Replying toالَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ اللَّهِ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ[ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﺧﺪﺍ ] ﻛﺴﺎﻧﻲ [ ﻫﺴﺘﻨﺪ ] ﻛﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ ﻭ ﺩﻝ ﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﺧﺪﺍ ﺁﺭﺍم ﻣﻰ ﮔﻴﺮﺩ ، ﺁﮔﺎﻩ ﺑﺎﺷﻴﺪ ! ﺩﻝ ﻫﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻳﺎﺩ ﺧﺪﺍ ﺁﺭﺍم ﻣﻰ ﮔﻴﺮﺩ .(٢٨)
@refresh28 April 2026Replying toکل دنیا رو هم داشته باشی ولی به یه نیروی قدرتمندتر (خدا) اعتقاد نداشته باشی آرامش نداری....خوشبحال هرکی قلبا بدون شک و تردید باورش داره.
@mohsenhedayatniya110 May 2026Replying toمعنا و مفهوم توکل به خدا را درک نکرده و ایمانش نسبت به خدا ضعیف است از نظر شخصی بنده این دلیل اصلی موضوع می باشد .از یاد نبریم (و توکلت الی الله )
@Marymohajer16 May 2026Replying toوقتي ارامشت وابسته به عوامل بيروني باشه تا ابد اروم نخواهي بود ! بايددرونت پيداش كني و رشدش بدي
@user17789396522021 May 2026Replying toبرا اینکه توجه اش به بیرون از خودش است به درون خودش توجه ندارد،توجه اش به داشته و ماجراها و گذشته و آینده ای که وجود ندارد هست،توجه اش به این لحظه ناب و زنده نیست،تنها لحظه ای که خداوند در آنجا هست و منتظر ماست،جایی ست که خداوند ما را ناظر است و منتظر ماست که ما هم ناظر او شویم و ناظر اعمالمان شویم.
@user17789396522021 May 2026Replying toهمچنین چون انسان خودش را دوست ندارد و به چیزها بیرونی همانیده میشه و از اونها زندگی و شادی میخواد و آنها هم چیزی ندارند که بدهند و لحظه ای هستن.واینها که نام بردید فقط لقب هستن و از دست دادنی،وما را به خالقمان زنده نمی کنند براهمین به ما درد خواهنددادچون در همان لحظه اول زنده هستن لحظه بعد مرده میشه
@user17746199451812 June 2026Replying toانسان هابلند پرواز هستن یعنی همان شعر سعدی رسد آدمی بجای که بجز خدا نبیند بدرایی تا ببینی مکان ادمیت شعر ربطی نداشت اما تقریبا حس کنجکاوی وپرسش گری وفضلی انسان را بیان می کند
