در گذرِ این لحظهها ی دشوارِ بیرحم، عزیزانی را از دست دادیم که عشقشان جانِ ما بود. اما دلگرمیمان شما بود، حضورتان چراغِ راهِ شبهای تار دل. آه از آن روز، از آن ساعت شوم که شما را از دست دادیم. ناگاه به خود آمدیم و دیدیم، بیقلب تنها با سایهی خاطرات شما، این روزها و. ساعتها را به دوش میکشیم.
