عجیب است این حس “ساختن” و “سوختن”اینکه آدمی آرزوهایش را بسازد و بعد مجبور به سکوت شود؛ حرفی نزند،خواستهای را بیان نکند،اما سپس بشنود «میخواستی بگویی، نباید دلسوزی میکردی،اگر واقعاً میخواستی، انجام میشد.حتی با وجود مخالفتها هم بایدمیتوانستی.»چقدر این حرفها درد دارد، چقدر سخت است، اینطور نیست؟
20:51 - 25 August 2025