✍️دلنوشته ♦️| «بدرقهای که پایان راه نیست...»🔻چگونه باور کنم که دیگر صدای تو،آرامش روزهای پرالتهاب این امت نخواهد بود؟چگونه بپذیرم که قامت استوارت، که سالها تکیهگاه دلهای امیدواربود،امروز درآغوش خاک آرام خواهد گرفت؟نه... هنوز هم دلم باور نمیکند که تو رفتهای؛انگار هنوز چشم به راه آن لبخند
پدرانه و آن نگاه امیدوارکننده ماندهایم.ای امام شهید! تو تنها رهبر یک سرزمین نبودی؛ پرچمدار عزت، مقاومت و بیداری امت اسلام بودی. سالها به ما آموختی که راه حسین(ع)، راه سازش نیست؛ راه ایستادگی، امید وصبر فعال است. به ما یاد دادی که اگر دلها با خدا باشد، هیچ قدرتی توان شکستن اراده یک ملت را ندارد.
امروز اگرچه در فراق تو اشک میریزیم، اما این اشک، اشکِ ناتوانی نیست؛ اشکِ عهدی دوباره است. ما فرزندان مکتب عاشوراییم؛ خوب میدانیم که شهادت، پایان راه نیست، آغاز مسئولیت امت است. همانگونه که خون سیدالشهدا(ع) کربلا را جاودانه کرد، خون تو نیز پرچم مقاومت را بر دوش نسلهای آینده خواهد سپرد.
ای پدر امت! مطمئن باش پیمانی که با تو بستیم، با رفتنت به پایان نمیرسد.ما پرچم عزت و استقلال این سرزمین را بر زمین نخواهیم گذاشت و تا آخرین نفس، پاسدار آرمانهایی خواهیم بودکه برای آنها زیستی و به شهادت رسیدی. امت واحده، با الهام از راه تو، در برابر طوفان حوادث استوار خواهد ماند و اجازه نخواهد داد
دشمن،امید را از دل مسلمانان برباید.امروز،پیکرت رابدرقه میکنیم؛اما اندیشهات را نه. تو درقلب میلیونها انسان آزاده زندهای و نامت با مقاومت،بصیرت وعزت گره خورده است.خداحافظ ای امام شهید...ما در فراق تومیگرییم،اما برسر همان عهدی که آموختی استوارماندهایم؛تا خونخواهی شهیدان،تا سربلندی امت واحده
07:35 - 5 July 2026