گاها به این فکر میکنم عجیب دلمان چیزهای را میخواهد که حتی رسیدن به آنها خیالی بیش نیست ولی امان از بلند پروازی...|:
بنویسم از قلمِ شکسته؟یا از دلی که در حَوالی حرم امام رضا شکست؟ با خود عهد کرده بودم افسار ذهنم را بر دست بگیرم و محکم بایستم اما ذهن چموش ،گستاخ و سر به هوا بود.. انگار هرچه بیشتر چنگ میزدم همانند ماهی لیز میخورد اما یقین داشتم که روزی خواهد رسید تمام تصوراتم در هم بپاشد..Show this thread
