در روزگاری که کلمات اغلب بیپشتوانه رها میشوند، او مردی بود که «سواد» را نه در قفسهی کتابها، بلکه در تار و پودِ منشِ خود محبوس کرده بود. دانش برای او ابزارِ تفاخر نبود؛ قطبنمایی بود که مسیرِ حرکتش را با دقتی وسواسگونه مشخص میکرد. او از اندک کسانی بود که شکاف میانِ «دانستن» و «بودن» را با پلِ ا…Show more
6 MB
6 MB
10 MB
