او تو را خوب میشناخت. او میدانست که تو برای نرسیدن نیامدهای، بلکه آمدهای تا در تماشایِ قدمهای او، معنایِ بلندِ رفتن را بیاموزی...
دعوت با تو بود،در همان دیدار اول؛که دستانت را به سویم آورده بودی، فهمیدم که برای همسفریات ساخته نشدم.فهمیدم که مرا خواندی ولی نشناختی.من مشتاق فراموشکارم.دستانت را از همان آغاز دعوت رها کرده بودم.در نگاهت خواندم که گفتی حالا تو"بیا"، بقیهاش را قدمبهقدم و خواهرانه میگویمت.
مرا نشناخته بودی!هر بار دیدمت، گفتی؛ اما، من کجا و تو کجا!میدیدم که به هر که آنجا بود میگفتی، شما با ما همسفر بشوید، خودمان در طول مسیر همراهتان میشویم.خیال همسفریات هم مرا خوش است.#شهیده_معصومه_کرباسی
09:38 - 17 December 2025
8 Reactions
429 Views