بغضی سرد در سینهمان مانده و نمیشکند؛ در بهتی سنگین ماندهایم و دلم شکسته، عزیزم… غیرتمان کجا رفت؟تو را به خاک میسپاریم و به همان روزمرگی برمیگردیم؛ انگار نبودنت هم عادی شده. نه از قیام حرفی هست، نه از انتقام؛ فقط سکوتی سنگین.و من… درد تو را نمیتوانم به هیچ حرف و امضایی بسپارم.