اکنون که حق روشن شده است، جای «دیدی گفتم» نیست؛ مردم عادی و حتی فعالین مجازی که تاکنون پشت جریان مذاکره بازی میکردند برادران ما هستند.هزینهٔ تسلیم در مقابل خواست ولیّ را برای این افراد، بالا نبریم.
با این جماعت پیمانکار دقیقاً باید چه کرد؟حلوا حلوایشان کنیم و بر سرمان بگذاریمشان؟اینها میدانستند نظر رهبری چه بوده آن وقت عمله های بی مغزشان را به جان مردم انداختند و کلی برچسب نثارشان کردند!وقتی نه توبه کرده اند، نه عذرخواهی و نه حتی اعتراف به اشتباه، چرا باید با آنها برادر باشیم؟