نفس میکشم و طعمِ تهوع،در عمقِ جانم میپیچد.این تپشِ منزجر کننده، سینهام را به لرزه درمیآوردو وجدانِ بیدار جز شکنجه،آوازی ندارد.چه وقیحانه زندهام،من که چشمانم شاهدانِ بیهودگی جز تصویری از فنا چه دیدهاند؟و این بزدلیِ جانکاهِ ماندن حتی وقتی برف با نرمیِ مرگ، بر تنم آب میشود
حرفِباد
@Jan_dard
جایی برای نگهداری از افکار در راهروهایِ شلوغ ذهنی.-این محتوا فرزند ذهنِ منه، لطفاً دزدیده نشه🌱.
iriJoined June 2024
Born 29 December
@Jan_dard7 March 2026ایرانِ امروزِ من کمی ناخوش است؛ اگر رهایش کنم، رو به انحطاط میرود، و این، چیزی نیست که انسانی عاقل بتواند بهسادگی اجازه دهد. چگونه میتوان از موهبتی که پروردگار در اختیارش نهاده، به آسانی گذشت؟ ای ایرانِ من، صبر پیشه کن، تحمل داشته باش، حال تو خوب خواهد شد؛ حال همه خوب خواهد شد.
@Jan_dard1 November 2025خط قرمز رنگ آتش آرام آرام تن ظریف سیگار را در خود میبلعید وخاکستر میکند درست شبیه حکایت خیلی از آدمها. .آدمهایی که زیر ذلتِخواستنهایشان بلعیده میشوند،میسوزند و خاکسترمیشوند اما باز هم میمانند.خواستههایی که طعم ممنوعه بودناش را بارها و بارها چشیدهاند و باز هم از زهر سیب سرخاش لذت
@Jan_dard30 October 2025سایهاش هم از دیوار لغزید،باد آینه را تار کرد و رفت.وقت،دقایق را نمک پاشید،روی زخمی که نفس میکشید.چشمی که گریست، اشک پایان یافت،باران به شبِ بیستاره باخت.آوار خموشی ریخت و جان بست،روحش سفرِ بیبازگشت را آغاز کرد .در مهِ بینام، صدایش پوسید،دل رویِ دلِ خودش خوابید.نه اندوه، نه آرامش، نه یاد،فقط خلأی که آه کشید.شب در رگش لخته شد، بیدلیل،فکرش فرو رفت در تیرگی. چیزی شکست؛ نه صدا، نه دل،فقط سکوتی که خون داشت و نمک.
@Jan_dard30 October 2025تا آن روز هیچگاه به این فکر نکرده بود که ما انسانها، بیشترِ اطرافیانمان را تنها به اندازهی اسم کوچکشان میشناسیم.حتی اگر سالها و سالها در کنارشان شب را به صبح رسانده باشیم، باز هم از آنها چیزی جز نامی کوچک نمیدانیم.اصلِ ماجرا همین است . . .همین ناشناختگیِ عجیبِ آدمهایی که بیآنکه بخواهند،
