#شهادت_امام_باقر (ع)🔰 به فرزندان و شیعیانم اینگونه دستور میدهم🔹ابا بصیر مىگويد: از امام باقر ( ع) شنيدم كه به مردى از افريقا مىگفت: حال راشد چگونه است؟ گفت: او را زنده و سالم ترك نمودم و به شما سلام مىرساند. حضرت فرمود: خدا او را رحمت كند. آن مرد پرسيد: مرده است؟ حضرت فرمود: آرى. پرسيد: چه وقت؟ فرمود: دو روز بعد از آمدن تو. آن مرد گفت: او كه مريض نبود و ناخوشى نداشت! فرمود: هر كس از مرض و ناخوشى نمىميرد.ابو بصير مىگويد: گفتم: اين مرد كيست؟ حضرت فرمود: مردى است از دوستان و محبين ما. سپس فرمود: 🔸لئِنْ تَرَوْنَ أَنَّهُ لَيْسَ لَنَا مَعَكُمْ أَعْيُنٌ نَاظِرَةٌ أَوْ أَسْمَاعٌ سَامِعَةٌ لَبِئْسَ مَا رَأَيْتُمْ وَ اللَّهِ لَا يَخْفَى عَلَيْنَا شَيْءٌ مِنْ أَعْمَالِكُمْ فَاحْضُرُونَا جَمِيلًا وَ عَوِّدُوا أَنْفُسَكُمْ الْخَيْرَ وَ كُونُوا مِنْ أَهْلِهِ تُعْرَفُونَ بِهِ فَإِنِّي بِهَذَا آمُرُ وُلْدِي وَ شِيعَتِي.🔹آيا گمان مىكنيد براى ما در ميان شما چشمان بينا و گوشهاى شنوا نيست؟ چه گمان بدى! به خدا سوگند! هيچ يك از اعمال شما بر ما پوشيده نيست. پس اعمال خوب را به حضور ما بياوريد و خودتان را به نيكى عادت دهيد. و از اهل نيكى باشيد و با آن شناخته شويد. به فرزندان و شيعيانم اين گونه وصيت مىكنم.📚 الخرائج و الجرائح، ج 2، ص 596