که سوال مشروعی هم هست، چون ما حداقل از بعد از جنگ جهانی دوم دوبار این اتفاق افتاده و نهادهای انتخابی بعد از مرداد ۳۲ و بعد از انقلاب ۵۷، البته به دو شکل کاملا متفاوت، و به دو دلیل بسیار متفاوت از دور خارج شدند. حالا اینکه چه اثراتی داشت و اینا به کنار.
@Mohamadshabani21 June 2026Replying to and 4 othersماده ۹۵۹ قانون مدنی ایران از حقوق اروپایی پس از انقلاب پاریس کپی شده و پهلوی و جمهوری اسلامی فراموش کردندمثل قانون اساسی حذفش بکنند:هیچ کس نمیتواند به طور کلی حق تمتع و یا حق اجراء تمام یا قسمتی از حقوق مدنی را از خود سلب کند.مثلا شما نمیتوانید حق تعیین سرنوشت خود را به پادشاه یا ولی و...واگذر کنید!
@Ak88821 June 2026Replying to and 4 othersاین بخصوص در ولایت فقیه جالبه. یعنی بر اساس اون کتابچه ولایت فقیه اقای خمینی، مردم به بچه های صغیری که نیازمند ولی و امین هستند تشبیه میکنه. و این رو امر بدیهی میدونه که نیازه به اثبات نداره. یعنی اساسا همچین تفکری قاعدتا نباید به حقوق مدنی مردم معتقد باشه و دیدیم توی رهبری هر دو رهبرش نبوده.
@Ak88821 June 20262/و اگر شرایط رو ببینی باید هم پس از این همه فشار و سختی بهش حق بدی که همچین درخواستی داشته باشه. این جامعه چطور می تونه با این حجم از تاریخ و فرهنگ استبدادی حال و گذشته که داره شرایطی رو ایجاد کنه برای حکمرانی دمکراتیکی که حقوق مدنی رو اولویت بدونه؟ شما تاریخ رو از زمان مشروطه رو ببینید.
@Mohamadshabani21 June 2026Replying to and 4 othersمن تصورم بلحاظ پراتیک اینه که ما هر چقدر همسایگانمون در شاخص های دموکراتیک پیشرفت کرده اند نهایتا میانکین رو به بالای اونها میتوانیم باشیم +-۳۰٪ . اما مساله ساختار حکمرانی دموکراتیک با فرهنک دموکراتیک تفاوت دارد و من تصور میکنم مردم ایران همواره پتانسیل ایجاد یک ساختار حکمرانی دموکراتیک را دارند،
@Mohamadshabani21 June 2026اما حفظ آنرا در دراز مدت با این فرهنگ استبداد زده و تاریخ استبدادی و همسایگان و موقعیت ژئوپولتیکی خیلی مشکل میدانم و تنها راه اینکه بلافاصله پس از برقراری حکمرانی دموکراتیک این پتانسیل حفظ دموکراسی پایدار در خود ملت هم ایجاد بشود را آزادی رادیکال سیاسی متکثر میدانم.
@Mohamadshabani21 June 2026تصور کنید اقای خمینی در آن دو سال طلایی اول انقلاب احزاب سیاسی راسرکوب وحذف نکرده بودند،اکنون تمام آن احزاب رادیکال انقلابی سیاسی چپ و راست و ملی گرا به مدد کسب تجربیات عملی و درک محدودیت های بودجه و منابع،به احزاب میانه رو سوسیال دموکرات، حزب کارگران،ملی گرای میانه و... تبدیل شده بودند در گذر زمان.
@Asma_ravankhah21 June 2026Replying to and 5 othersاین اجتناب ناپذیر نبوده؟ به هر حال بعد از هر انقلاب وجنگی رفتارهای حاکمیت رادیکال میشه. اون هم انقلابی که از آغاز درگیر جنگ داخلی و خارجی بوده و اصلا نوع رفتار و عملکردش؛ با نگاه امنیتی گره خورده.
متوجهم که بلحاظ وضعیت سیاسی الان همه مشغول محکومیت مخالفان سیاسی جمهوری اسلامی هستند اما حقیقت این است که مسبب اشوب کسی است که بدون سمت حقوقی و تشکیل مجلس موسسان دستور یک رفراندوم آری یا نه میدهد طیف متکثر مدافع انقلاب ۵۷با این اقدام غیر قانونی و ضد دموکراتیک، از بدنه قدرت سیاسی یک شبه حذف میشوند!
17:32 - 21 June 2026
2 Replies
@Ak88822 June 2026Replying to and 5 othersالبته خیلی ظاهرا هدف انقلابیون،یا بهتر بگم اولویت انقلابیون از همه گروهها دموکراسی نبوده، مثلا فکر کنید حزب توده با تمام اون تاریخ عجیب و غریبش از اولین سرکوبهای سیستم در اون زمان دفاع میکنه، شاید حزب توده رو شما کلی در موردش بگید و درسته ولی از نظر نمادین اگر بهش نگاه کنید خیلی جالبه،
@ORast22 June 2026Replying to and 6 othersمقصر اصلی آدمهای کتاب خوانده و دانشگاه رفتهای هستند که در کتابها غرق شدهاند و به اصطلاح قطع واقعیت شدندو همه چیز رو از دریچهی کتابهای ترجمه شده میخواهند بفهمندو هر چیزی با اطلاعاتشون همخوانی نداشته باشهبه نظرشون غلط و اشتباه و ... ست