میخوام زنده باشم و زندگی کنم و مصیبت نبینم. من فقط ۱۸ سالمه. این روزا به همه میگم "من فقط ۱۸ سالمه" و انگار دارم تقلا میکنم که بگم تکرر بدبیاری توی این سن برام قابل تحمل نیست.
کاش میشد عق بزنم و بالا بیارم هر چی خاطره و آدمه، هر چند عزیز و هر چند نا عزیز. کاش آزاد و رها بودم. کاش میتونستم بگم "من شما رو دوست دارم اما خودم دارم نیست و نابود میشم"