هشیارِ عاقل یا مستِ غافل۱۱یک وقت انسان ازدواج می کند و می گوید: پروردگارا من ازدواج می کنم - یا روحیه اش این است،حالا ولو به زبان هم نیاورد یا به ذهن هم نگذراند با این روحیه - یک نیاز طبیعی خودم را برآورده می کنم. این نیاز طبیعی هم فقط نیاز جنسی نیست،بلکه زن و مرد هر دو به این ازدواج، به این با هم زندگی کردن، با هم تشکیل خانواده دادن و یک جمع به وجود آوردن،احتیاج دارند. این هم یک نیاز است مثل نیازهای دیگری که وجود دارد. می گوید: پروردگارا من این نیاز را برآورده می کنم، از تو هم متشکّرم که این امکان را در اختیار من گذاشتی،این اجازه را دادی، و این وسیله را فراهم کردی،همسر خوبی برای من پیدا شد و بعد از این هم در زندگی جدید،در این وضع جدید، سعی می کنم که آن طور که تو می خواهی عمل کنم. این یک جور ازدواج کردن است.یک وقت هم نه، کسی که ازدواج می کند، نه قدر خدا را میداند،نه قدر آن همسر را می داند نه قدر این فرصتی که برایشان پیش آمده می داند.مثل آدمِ مست و غافل.این جور زندگی اگر هم پایدار بماند، شیرین نخواهد بود، همراه با انجام وظیفه نخواهد بود.(۱۷)۱۷.خطبهٔ عقد مورخهٔ ۱۳۷۸/۱۱/۲۸
کُفوْ(همتا و هم راستا) بودن از نظر اسلام۱۰در شرع مقدّس اسلام آنچه که معیّن شده است این است که دختر و پسر باید کفو یکدیگر باشند. و عمدهٔ مسأله در باب کفو، عبارتست از ایمان؛ یعنی هر دو مؤمن، هر دو دارای تقوا و پرهیزگاری و هر دو معتقد به مبانی الهی و اسلامی و عامل به آنها باشند، اینکه تأمین شد، بقیه…Show more
23:43 - 18 March 2026