بدنامی حیات دو روزی نبود بیش،آن هم کلیم با تو بگویم چه سان گذشت،یک روز صرف بستن دل شد به این و آن،روز دگر به کندن دل زین و زان گذشت.
نیازمندی ها:کسی که فارغ از همه پرسوناهایی که زده ایم،ما را تا عمق وجودمان،رج به رج،بشناسد و نهراسد،فرار نکند،خیانت نکندو زخم نزند...!#س_صامت
19:17 - 21 April 2026
2 Replies
@Arash_irani22 April 2026Replying toکاش قصهها رنگی نوشته میشدند. مثلا هر جا کلمه"تو" بود من تو را به رنگ "سبز" مینوشتم شاید که تکثیر شوی. مثل"درخت".
