سخنی هست دربارهٔ زنی که سجادهاش را پهن میکند و قرآن و مفاتیحش را میگذارد گوشهاشو بعدشروع میکندمدام میرود به آشپزخانه؛ چای میگذارد، میوه تکه میکند، سقا میشود،...و اشکهایش، با زمزمهی جوشن، میچکد پای گاز، وقت چشیدن نمکِ سحری و نهار فردای بچهها
داشتم فکر می کردم، شیخ عباس قمی صاحب مفاتیح، می توانست در آخر هر کدام از اعمال، بابی باز کند با عبارت «و اما مادران...»اجر هر عمل را که میگوید، دستور هرکدام را که توضیح میدهد، زیرش بنویسد: اما برای #مادران، این چنین است که ....👌مثلاً همین شب قدرادامه در قسمت پاسخ ها
669 KB
11:20 - 10 April 2023
2 Reactions
1442 Views
4 Replies
@agha_mir10 April 2023گفتیم اشک و گریهاصلاً چه میگویید دربارهٔ زنی که تا شانهاش تکان میخورد و میخواهد کمی اشک بریزد، کودکش سرش را خم میکند زیر چادرش و ملتمسانه میگوید «گریه نکن 😯😢»؟بگویید اجر این خندههای اجباری تلخ و شیرین چند؟زنی که عادت ندارد تنها، جامهٔ نور بپوشد
@agha_mir10 April 2023و بچههایش را یکی یکی میبرد غسل شب قدر بدهد، تا طهارتِ مضاعف شود برایشان تا سال بعد،و از خستگی این غسلها، خوابش بگیرد و کمی چرت بزند،بهرهای از این لحظات ناب از دست رفتهٔ لیلة القدر، دارد؟نمیدانم........فقط.... اگر این دقت هاواعمال سادهٔ این مادرهانبود
@agha_mir10 April 2023میکفقط.... اگر این دقت هاواعمال سادهٔ این مادرهانبودو شب های قدر، به جای خواباندن کودکانشان و نشستنِ فارغ بال تا خود سحر بر سر سجاده آنان را با پاشیدن آب به صورتشان و هزار وعده و سرگرمی بیدار نگاه نمیداشتند،به گمانم نه شیخ مفیدی در این دنیا یافت میشد، نه شیخ صدوقی، نه سیدرضی، نه طباطبائی...