نقدی بر سینمایی «شهروند خودسر»شهروند شهر هرتشهروند خودسر، انتقام‌جو یا دادگستر از اووه بول فیلمِ خطرناک و تفرقه‌انگیزی است که انسانیت را زیرِ یوغِ شعور و عدالت بُرده. قبل از هرچه باید این مهم را متذکر شوم که خطرِ حمایتِ ایلان ماسک از این فیلم به اندازه‌ی دوبله‌ی این فیلم در پلتفُرم‌های فارسی نیست و این اوجِ بی‌بند و باری در انتخاب اثری برای دوبله شدن را می‌رساند. این فیلم در اولین مواجهه‌اش با مخاطب جامعه‌ای را در نظر می‌گیرد که در آن می‌شود توی روزِ روشن چاقویی به آن بزرگی حمل کرد و در گردنِ شهروندی فرو کرد و بعد هم شوخی‌تر آن است که او را در چند سکانس جلوتر روی تختِ بیمارستان ببینیم. از «همشهری کین» اورسن ولز تا سه‌گانه‌ی «بتمن» کریستوفر نولان، آنچه بر سرِ سینما آمده یک مسئولیت اجتماعیِ متوهمانه است. در واقع سینما گزاره‌هایی برای ما آشکار می‌کند که در مواجهه با جامعه‌ی خود یا بیش از حد بزرگ‌نمایی شده‌اند یا اصلاً وجود ندارند و صرفاً از فیلترِ خیالِ مؤلف عبور کرده‌اند. در «شهروند خودسر» نگاهِ تفرقه‌انگیز و نفرت‌پراکنِ مؤلف موجب می‌شود مهاجران قانونی در برابرِ مهاجرانِ غیرِقانونی قرار بگیرند و هرچه خشمگین‌تر نژادِ رنگین‌پوست‌ها را در برابر سفیدپوستان قرار داده. فیلم برای پوششِ نژادپرستانه‌ی خود از زبانِ هامر می‌گوید: همه‌ی شما بازیچه‌اید، بازیچه‌ی ترامپ، بایدن و اوباما و... در واقع این سوپاپِ اطمینان اجازه‌ی آن را صادر می‌کند که قهرمانِ فیلم در برابر پُلیس هم برای انتقام گرفتن از رنگین پوستان قد عَلَم کند.✍️#علی_رفیعی_وردنجانی#نقد_فیلم #شهروند_خودسر #ایلان_ماسک #citizen_vigilante #هنر #فرهنگ #سینما #موسیقی #Elon_Musk🎩 ‎@alirafieivardanjani
24 MB
هیتلرمهاجرانِ غیرِ قانونی و قانونی که همگی مرتبه‌ای از رنگین پوست بودن را با خود حمل می‌کنند گوشتِ دمِ توپِ سیاست‌های تجاوزکارانه‌ی آمریکا و دیگر سفاکان هستند. این گوشت‌های دمِ توپ در جاهایی حتّی آزادانه‌تر از شهروندانِ جوامعِ غربی زیست می‌کنند تا جایی که ما در ویدئو گیمِ «G.T.A» نسخه‌ی 5 می‌بینیم که شخصیت از نژادی غیرِ آمریکایی است که در آمریکا هرج و مرج درست می‌کند؛ این نژاد می‌تواند آفریقایی، روسی یا ژاپنی باشد امّا نباید اروپایی یا آمریکایی او را فرض کرد. از سوی دیگر باب شده ما در مواجهه با هر سیاه‌پوستی او را آفریقایی می‌پنداریم و چُنین سوء استفاده‌ای از سوی مؤلفانِ هالیوودی یک دماگوژیِ، عوام فریبی، اجتماعی است، تا حدّی که نولان در «اوپنهایمر» این نژادپرستی در انتخابِ بازیگران را به باورِ من به اوجِ خود رساند و استیون اسپیلبرگ در «فهرست شیندلر» با دستمزد نگرفتن برای ساختِ فیلم که گفته بود من پولِ خون نمی‌گیرم، این مغالطه‌ی نژادپرستانه را به آشویتس و یهودیت مرتبط کرد. یهودها و سفیدها روشن‌فکر، باشعور و منطقی هستند و این تا حدّی است که آنها در برابر آن «شهروند خودسر» از مهاجرانِ قانونی و غیرِقانونی دفاع می‌کنند. اگرچه به باورِ من یهودها نیز نوعی از بازیچه‌ی حکامِ سفیدپوست‌اند تا جایی که یک آلمانی را در فیلم می‌بینیم که در یکی از شبکه‌های اجتماعی آرزو می‌کند ای کاش ما یکی از این شهروندها در کشورمان داشتیم و من در پاسخ می‌نویسم: شما هیتلر را داشتید که رأسِ تمامِ چُنین شهروندانی بود و نمادِ آن شد که جنایت نمی‌تواند ریشه‌ی ظلم را بخواباند.✍️#علی_رفیعی_وردنجانی🎩 ‎@alirafieivardanjani
تکنیک‌های فرعیسینمایی که در یک سکانس، اشاره به سکانسِ داخلِ اتوبوس، تمام شود سینمای کوتاهی است که بی‌خودی بلند و کِش داده شده. در حقیقت این تکنیکِ آکادمیک در سینما زیرِ سؤال می‌رود که شناختِ مدیوم برای اِبرازِ مسئله تا چه حد واجب و ملزوم است. داستان در سینمای بلند باید حرفِ عمیق و ادامه‌داری، نه کِش‌دار، داشته باشد. در «شهروند خودسر» پاره‌ای از مدیومِ کوتاه در سینما، در آغوشِ یک داستان به آن آب‌بسته شده قرار گرفته که دوربین روی دست، خطاهای موجود در تدوین، چهره‌پردازی‌های تکراری و اصلاح رنگِ دمِ دستی‌اش را بپوشاند حتماً تنها ویژگیِ مثبتِ فیلم، موسیقی‌اش است که به خوبی روی لحظات نشسته. تا این لحظه از سینما جامعه‌ی حقیقیِ آینه‌وار ندیدم و حسّ می‌کنم سینما نمی‌تواند چُنین حرفی بزند چرا که خیالِ مؤلف اجازه‌ی چُنین عملکردی نخواهد داد امّا آنچه از اجتماعِ ایرانی حداقل در سینمای ایران تفسیر می‌شود را به خوبی می‌توان در فیلمِ «بادیگارد» ابراهیم حاتمی‌کیا، دید. فیلمی که نه تنها بدردِ این روزهای کشورمان می‌خورد بلکه از تاریخِ شرف و غیرتِ ایرانی حرف می‌زند. «شهروند خودسر» دقیقاً سوپاپِ اطمینانی است برای مغالطه در جوامع غربی. فیلمی که می‌گوید اگر در کشورِ شما نا امنی وجود دارد بواسطه‌ی حضورِ مهاجرانِ خارجی است و اگر کهنه سربازی را می‌بینید که در قامتِ یک دادگستر در کشورتان برخواسته، و در حالِ انتقام‌گرفتن از آنهایی است که نتوانسته در میدانِ جنگ آنها را بکشد؛ یعنی جنگ به خیابان‌ها کشانده شده.✍️#علی_رفیعی_وردنجانی🎩 ‎@alirafieivardanjani
19:28 - 29 June 2026
Review
Law
The International

565 Views