شهر بیدار است؛ اما انگار چیزی از وجودش کم شده است.خیابانها همان خیابانها هستند، برجها همان برجها و آسمان همان آسمان؛ اما از روزی که رفتید، غباری از دلتنگی بر چهره شهر نشسته است.
هر صبح که خورشید از پس ابرها سر برمیآورد، شهر بار دیگر جای خالی شما را به یاد میآورد و هر شب، چراغهای شهر روایتِ نبودن شما را زمزمه میکنند.
گویی تهران با تمام هیاهویش، در سکوتی سنگین فرو رفته است؛ سکوتی که از داغی عمیق حکایت میکند.شهر هم از رفتن شما ماتم گرفته؛از رفتنی که تنها یک فقدان نبود، بلکه زخمی عمیق بر جانِ شهر نشاند.
در میان این دلتنگی و سوگ، یک حقیقت روشنتر از همیشه باقی مانده است؛رفتن شما پایان راه نیست، بلکه آغاز مسئولیتی است بر دوش ما.
مسئولیت پاسداری از آرمانها، ادامه دادن راهی که به آن ایمان داشتید و زنده نگه داشتن عهدی که با خون پاک شهیدان بسته شد.امروز تهران در اندوه شما ایستاده است؛ اما در دل همین اندوه، عهدی تازه شکل گرفته است؛ عهدی برای ادامه راه.و این شهر، با همه داغی که بر دل دارد،
00:22 - 4 July 2026