ریشه‌داری بدون حرکت، به تعصب می‌رسد.جریان بدون ریشه، به سرگردانی.خِرَد، درست در نقطه‌ی تلاقی این دو شکل می‌گیرد:استواری در بنیاد،و سیالیت در مسیر.شاید هنر زندگی همین باشد؛آن‌قدر عمیق باشیم که طوفان ما را نکند،و آن‌قدر روان که سنگ‌ها ما را متوقف نکنند.
18:45 - 4 June 2026
Poetry and memoirs
public education
human capitals

32 Reactions
13.1k Views


4 Replies

Profile picture of ‌فتحعلی علوی سوق‌
Replying to
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ#بیگانهآپاچی سیاهفام کوه سیاهبه قلم فتحعلی علوی سوق ... بیرون اشکفت، باد سرد کوه، لای موهای بی‌بی‌زهرا می‌پیچید. زنی با خال‌سوزی ایل روی پیشانی، تفنگ برنو را روی دوشش انداخته بود و چشم به افق داشت. کنارش، زن دیگری زانو زده بود روی خاک: گل‌نسا. زنی که یک پایش

Show this thread


Profile picture of ‌Nazi‌
@Nazie6 June 2026
Replying to
چقدر سبک این متن شبیه به سبک جملات کتاب تائو بود میتونم بپرسم منبع این متن از کجاست ؟

Profile picture of ‌یادداشت های ناتمام‌
@Natamamnotes6 June 2026
Replying to
خیلی تذکر خوب و تلنگر دقیقی بودممنونم واقعا

Profile picture of ‌سولماز خلیلی‌
@Khaliliiii6 June 2026
Replying to
بی نظیر بودشخصا بدترین و عجیب ترین روز های زندگیم رو در این جریانات دارم می گذرونم.نه می تونم سیال باشم نه توانِ یک زندگی بنیادی رو دارم به صدها دلیل.انگار متعلق به هیچ و همه ام الا خودم... عمیقا بهترین تعریفی که از الانِ خودم می تونم ارائه بدم همینه.یعنی فریاد دارم تو سینه هافریاد