در باب تمایز وطن از حاکمیتمرثیهای برای مغالطهی وطنفروشیکسانی که فریاد وطنفروش سر میدهنددرگیر فریبندهترین مغالطهی سیاسی تاریخاندهمارزی دولت با ملت و سرزمین با ایدئولوژیاینان در تلاشاند تا تفاوت بنیادین میان یک نهاد سیاسی گذرا و هویت تمدنی پایداررا در غباری از تعصبات ایدئولوژیک بپوشانند
وطن، فراتر از سیاست استوطن، مجموعهای از خاک، تاریخ، فرهنگ، زبان و دردهای مشترک نسلی است که در این جغرافیا زیستهاند. وطن، آن میراث کهنی است که در شعرهای مولانا در نقوش تخت جمشید و در خون هزاران سالهی مردمانش نهفته استحکومتی که برآمده از یک ایدئولوژیِ خاص است، تنها یک «قرارداد سیاسی» است
که اگر مشروعیت خود را از دست بدهد، همچون هر نهاد دیگری قابل تغییر و نقد استبرچسب وطنفروشی به منتقدان، در واقع اعتراف تلخ حکومت به این حقیقت استآنها میدانند که با وطن یکی نیستند؛ پس ناچارند برای بقای خود هویتی جعلی از خود و وطن بسازند تا هر مخالفتی را به مثابهی ضربه به پیکرهی سرزمین جلوه دهند
از منظر فلسفی، وطنفروش کسی نیست که به استبداد نه بگوید؛ وطنفروش واقعی، کسی است که سکوت میکند تا منافع شخصیاش در سایهی یک حکومت ناکارآمد و سرکوبگر حفظ شود. کسی که نسبت به فساد، ویرانی محیطزیست، فروپاشی اخلاق عمومی و استبداد دینی حاکم بر وطناش بیتفاوت است، در حال فروختنِ آیندهی این سرزمین است
تکرار تاریخ : استبداد و واژهی خیانتدر طول تاریخ هر دیکتاتوری برای خنثی کردن صدای آزادیخواهان به حربه انگزنی متوسل شده استوقتی استدلال پایان مییابد، برچسب آغاز میشود. وطنفروش نامیدن مخالفان آخرین سنگر کسانی است که پاسخ منطقی برای ویرانیهایشان ندارند
این واژهای است که از سوی کسانی صادر میشود که دین و ایدئولوژی را فراتر از «حق حیات انسانها» نشاندهاند و حالا چون میبینند که این خدایان زمینی ترک برداشتهاند، برچسب خیانت را بر پیشانی پرسشگران میکوبند
وطن ما نه آن ایدئولوژیای است که شما تحمیل کردهاید و نه آن حکومتی که در حال فروپاشی ساختارهای اجتماعی است. وطن، همان مردمی هستند که با وجود تمام فشارها، هنوز به آزادی میاندیشنداگر مخالفت با استبداد، وطنفروشی است پس تمامی آزادگان تاریخ از سقراط تا آزادیخواهان قرن حاضر وطنفروش بودهاند
اما تاریخ گواه است که تنها فراموششدگانِ تاریخ، همانهایی هستند که استبداد را با وطن اشتباه گرفتند و در انتهای راه، نه وطن ماند و نه اعتباری برای آنها.
19:20 - 2 خرداد 1405