خانم فرخزاد، ما دنیا را پاره خواهیم کرد و یک تکه نور_نور_نور، یک تکه شادی از آن در خواهیم آورد. مگر می‌شود کار دیگری کرد جز این؟
باید این پارچه‌ی چرکین‌شده‌ی نم‌دار را از هم گسست، باید در این دریای عمیقِ رنج و سکوت گشت، باید دست کرد زیر خاک، ده بیست سی متری پایین ـ حتی بیش، نوری، شادی کوچکی، لبخندهای اصیلی بیرون کشید...
تو ماهی و من ؛
طاهر قریشی
648 KB
17:16 - 10 May 2026